කෙනෙක් අපිට බනිනවා දොඩනවා. ඉතින් බොහෝ සෙයින් අයෝනිසෝමනසිකාරයෙන් නම් ඉන්නේ කෙලින්ම හිතේ අමනාපයක් ද්වේශයක් පටිඝයක් ඇතිවෙනවා ව්යාපාදයක් ඇති වෙනවා නමුත් ඥානවන්තව හිත පුරුදු කරන එක්කෙනා යෝනිසෝමනසිකාරයෙන් කල්පනා කරනවා මේ බනින එක්කෙනා මගේ පෙර ජාතියක අම්මා මගේ තාත්තා මගේ අයියා මගේ ලොකු තාත්තා ලොකු අම්මා අද ඉතින් මෙහෙම බැන්නට අනේ මට කොච්චර ආදර කරන්න ඇත්ද ඔය බනින කෙනා මටම අම්මා වෙලා මටම පෙව් කිරි සතර මහා සාගර ජලයට වඩා වැඩි නේද ඔය වැනි කෙනෙක් අද මෙහෙම බනින්නෙ තරම් නපුරු උනේ මගේම විපාක වාරයක්. මම සසරෙදි අම්මට බැනලා තියෙනවා තාත්තට බැනලා තියෙනවා වැඩිහිටියන්ට සිල්වතුන්ට ගුණවතුන්ට මම බැනලා දොඩලා තියෙනවා ඒකේ විපාක මට මේ ආවා නේද මට වගේ මේ බනින කෙනාට මේ වගේ විපාකයක් නොවේවා මේ තැනැත්තා නිදුක් වේවා නිරෝගී වේවා සුවපත් වේවා දුකින් මිදේවා නිවන් දකීවා කියලා සිත පිරිසිදු කරගන්න එතකොට (යෝනිසෝමනසිකාරය) තවත් දුරට ගැඹුරට හිතනවා දැන් මේ බනින කෙනා බනිනවෙලාවේ ඔහුගේ චිත්ත චෛතසික ධර්ම ඒ ඒ තැනම ඇති වෙලා නැති වෙලා යනවා අනිත්යයයි ඒ ඇතිවෙන නැතිවෙන නාමරූප පෙළෙන බැවින් දුකයි කැමති සේ නො පවත්නා නිසා අසාර නිස්සාර නිසා අනත්තයි පිලිකුල් බැවින් අසුබයි. අන්න ගැඹුරට හිතුවා. ඊලඟට මම මේ අහන මගේ මේ දෙසවන මේ අරමුණු ගන්න චිත්තසංථානය මේ නාම රූප , මේ නාම රූප ක්ෂණයක්, පාසාම ඒ ඒ තැනම ඇතුව නැතුව යනවා අනිත්තයි ඇති වීමෙන් නැති වීමෙන් පෙළෙනා දුකයි පිළිකුල් බැවින් අසුබයි
අන්න ගැඹුරටම යෝනිසෝමනසිකාරය හිතුව හැටි හැම වෙලාවෙම තමන්ගේ සිත පිරිසුදුයිනේ. කොච්චර බැන්නත් කොච්චර අලාභයක් වුණත් කොච්චර අපහාසයක් කොච්චර අගෞරවයක් වුණත් තමන්ගේ හිත පිරිසිදු කර ගත්තනේ ඥානවන්ත කම නිසා මේක තමයි යෝනිසෝ මනසිකාරය.
පූජ්ය නා උයන අරියධම්ම ස්වාමීන් වහන්සේ
බුද්ධ මාර්ගය 